vrijdag 28 december, at last……

Hoewel het meer bij Pasen past dan bij Kerst en Oud en Nieuw kan ik met een opgelucht hart zeggen: “Het is volbracht!” Zojuist heb ik de laatste bestraling gehad, nummer 28 en vanavond slik ik de laatste chemopillen. Jammer genoeg houdt de ellende daar nog niet mee op, er is me van alle medische kanten af al voorspeld dat de ergste klachten volgende week pas komen. De bestraling werkt nog 10 tot 14 dagen in volle kracht door. Inmiddels heb ik langzaam- en snelwerkende morfinepilletjes, dus dat moet ik ook nog wel kunnen overleven. Ik hoef in ieder geval de deur niet meer uit, en mag me beroerd voelen op de bank, met een dekentje over me heen terwijl ik naar oude reis DVD’s van Michael Palin kijk, of een tranentrekkende RomCom. En gewoon luisteren naar de Top 2000. Mijn smaak voor wat betreft voedingsmiddelen is behoorlijk aangetast, muzikaal is er ook het een en ander mis. Soms vraag ik me af of ik toch geen uitzaaiingen in mijn hersens heb, want ik betrap me de laatste tijd op het meezingen met Hazes (junior dan, bij senior zou ik onmiddellijk een PET scan hebben aangevraagd):  “Leef, alsof het je laatste dag is”. Nou, ja, dat duurt nog wel even, hoor. Na vandaag mag ik me onder de douche weer helemaal inzepen en afdrogen, hoef ik geen rekening meer te houden met allemaal inktstrepen op mijn lijf die niet mogen verdwijnen.  Het is wel grappig dat sommige mensen tegen me zeggen dat die 5,5 week voorbij zijn gevlogen. Nou, voor mij niet!  Ik heb toestemming van de artsen om even te stoppen met eten en voorlopig alleen eiwitdrankjes te drinken. Dat “ontlast” de stoelgang.  De arts van vanmiddag had bewondering voor het feit dat ik er 5 per dag naar binnen kan werken, maar zij hoeft niet met een zwaar beschadigd onderlichaam naar het toilet! Bovendien proef ik niet zo heel veel meer. Toch wel sneu, nou mag ik eindelijk eten wat ik wil, en dan wil ik niets.

Half februari krijg ik een MRI scan, dan weet ik pas of de therapie gevolgen heeft gehad voor de tumoren. Mocht dat niet het geval zijn, dan denk ik dat iedereen in het ziekenhuis dekking moet zoeken, want ik wil dit allemaal niet voor niets hebben meegemaakt en reageer tegenwoordig, zachtjes uitgedrukt,  iets emotioneler dan voorheen.

Dit is zeker niet de laatste kankerblog, Oh nee…. dit is alleen waarschijnlijk de laatste die over de bestraling en chemo gaat. In 2019 staan weer hele nieuwe uitdagingen op me te wachten. Bedankt voor alle steun de afgelopen tijd, ik hoop dat ik daar nog een tijdje op mag rekenen. Ik wens iedereen in ieder geval een fijne jaarwisseling en een gezond 2019.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *