Zaterdag 15 december, Dieet…

Ik heb me ooit eens laten vertellen dat in een goed functionerend lichaam de maag, na voldoende voedsel te hebben ontvangen, een seintje geeft aan de hersenen en dat je dan stopt met eten. Bij mij is er al levenslang sprake van miscommunicatie op dat gebied. Terwijl mijn maag wanhopig “STOP” roept tegen de hersenen denk ik dat deze “VOORAL DOORGAAN” horen. Ze zeggen weleens dat de baas op haar hond gaat lijken, net als mijn Labrador Jazzy denk ik dat ik aan het einde van mijn leven niet zozeer mijn laatste adem uitblaas dan wel de laatste hap eten doorslik. Logisch gevolg: ik ben óf te dik, óf aan het lijnen. Volgens mij zit dat in mijn genen, want mijn oma Kleijwegt zul je ook nooit van anorexia hebben kunnen beschuldigen. Ik hoop dat ik op meer punten op mijn oma lijk, en dat ik, als ik over de negentig ben (dat word ik), nog net zo bij de tijd ben en midden in het leven sta zoals zij toen. Waarom dit verhaal op mijn kankerblog? Nou, let op:

Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik last heb van mijn darmen, en hoewel de bestraling en de chemo hard werken aan mijn beterschap hebben beiden methodes me deze week heel erg dwars gezeten. De chemo veroorzaakt een soort Pavlov reactie in mijn lichaam; al het eten dat er van boven af in gaat, gaat er met en door een bloedgang in sterk verdunde vorm weer uit. De bestraling zorgt ervoor dat die uitgang niet meer is wat hij ooit was, wat deze overdreven stoelgang tot een pijnlijk gebeuren maakt. En hoewel de tumoren Bert en Ernie hopelijk steeds meer last krijgen van dit alles had ik deze week voor het eerst moeite met het vinden van een positieve gedachte, tot donderdag. Want ja, je kunt niet dagenlang leven van bouillon, om je zouten aan te vullen, en de familie maakte zich ook zorgen over mijn vegetarische bestaan, zitten er voldoende eiwitten in? Jawel hoor! Dus afgelopen donderdag had  ik een afspraak bij een diëtiste. Dat was zeker niet voor de eerste  en waarschijnlijk ook niet voor de laatste keer, maar bij deze diëtiste houdt daarmee iedere verdere vergelijking op. Ik moest wel met de billen bloot, maar daar ben ik de laatste weken aan gewend geraakt, al was het deze keer bij wijze van spreken. Biecht maar op, hoe ziet je dag er uit op het gebied van eten… Netjes vertelde ik over mijn ontbijt met de Griekse yoghurt met zwarte bessen. “Magere yoghurt?” werd er gevraagd, en enigszins besmuikt bekende ik dat ik altijd de volvette heb, met 10% vet. Tot mijn verbijstering kreeg ik te horen dat daar best wel een scheutje ongeklopte room doorheen mocht, of een paar lepels volle kwark. De rest van de ochtend moet ik in iedere geval een cracker met dik gesmeerde pindakaas eten, en vooral met de kaas op brood niet te zuinig zijn. Dat gaf de burger moed, dus ik vertelde gelijk maar over de zoute roomboter die door mij tussen het brood en de kaas geplamuurd wordt. Geen enkel probleem! Ja hoor, natuurlijk mag ik bananen en avocado’s eten en moet ik bij de avondmaaltijd een toetje, ook weer niet halfvol, ook met slagroom eventueel. Tenslotte ’s avonds voor het slapen gaan een paar blokjes kaas. Ik voelde me als Sjakie in de chocoladefabriek! De diëtiste leek overigens niet op Willy Wonka. Jammer genoeg is mijn smaak niet meer wat hij was, maar daar komt mijn Labradorkant dan weer van pas, want ik vreet het toch wel. Het alternatief is namelijk een eiwittendrankje dat zelfs door mijn aangetaste smaakpapillen nog als vies wordt herkend.

Gisteren had ik de 19e bestraling en nu ben ik uit de dubbele cijfers bij het aftellen. Nog 9 keer! Ter illustratie plaats ik hierbij een foto van het bestralingsapparaat en een deel van het plafond waar ik het in een eerdere blog over had. De 14-daagse controle van mijn bloed gisteren gaf geen verontrustende waardes aan, en daar hoef ik  ook niet meer voor terug te komen, omdat over 14 dagen de chemo is gestopt. Op 28 december staat met grote letters in mijn agenda dat ik de laatste bestraling en chemo heb.

Het einde komt in zicht!  (niet mijn einde, natuurlijk…)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *